Κυριακή, 11 Σεπτεμβρίου 2016

Πάντα εν σοφία...

Πόσο μέρος του πλανήτη Γη αποτελείται από νερό; Πολύ λίγο, στην πραγματικότητα. Παρά το γεγονός ότι οι ωκεανοί του νερού καλύπτουν περίπου το 70% της επιφάνειας της Γης, αυτοί οι ωκεανοί είναι ρηχοί σε σχέση με την ακτίνα της Γης. Η εικόνα δείχνει τι θα συνέβαινε αν όλο το νερό πάνω ή κοντά στην επιφάνεια της Γης ήταν συσσωρευμένο σαν μια μπάλα. Η ακτίνα της μπάλας θα ήταν περίπου μόνο 700 χιλιόμετρα, μικρότερη δηλαδή από το μισό της ακτίνας της Σελήνης. Ακόμα πως όλο αυτό το νερό βρέθηκε πάνω στη γη και αν κάποιο σημαντικό ποσό είναι παγιδευμένο πολύ κάτω από την επιφάνεια της Γης παραμένουν θέματα έρευνας.

Τρίτη, 26 Ιουλίου 2016

Ο ΚΑΚΟΣ ΦΙΛΟΣ




 Κάποιος φίλος συνάντησε τον φίλο του και του είπε: Φίλε, όποτε θέλεις πέρασε από το σπίτι μου να τα πούμε, να σε περιποιηθώ, να φάμε και να περάσουμε καλά. Οι πόρτες του σπιτιού μου είναι για σένα πάντοτε ανοικτές. Δεν χρειάζεται να μου τηλεφωνήσεις πριν έρθεις, απλώς ζήτησε μόνο από τον Φύλακα να σου ανοίξει την πόρτα. Μια μέρα πράγματι ο φίλος αποφάσισε να επισκεφθεί τον φίλο του και έφθασε χαρούμενος έξω από την πόρτα του σπιτιού του. Βλέπει δίπλα στην είσοδο ένα σπιτάκι που έγραφε πάνω από την πόρτα την λέξη ΦΥΛΑΚΑΣ . Πλησιάζει λοιπόν να συνεννοηθεί όπως του είχε πει ο φίλος του και βλέπει μέσα στο σπιτάκι ένα λιοντάρι, έτοιμο να του χιμήξει. Μόλις που πρόλαβε να τρέξει και φθηνά την γλίτωσε!!!

Σάββατο, 9 Ιουλίου 2016

ΕΥΘΑΝΑΣΙΑ

ΛΥΣΗ ΓΙΑ ΤΟ «ΑΣΗΜΕΝΙΟ ΤΣΟΥΝΑΜΙ»
τοϋ Έμμ. Παναγόπουλου
Άμ. Έπ. Καθηγητοϋ Χειρουργικής
Διευθυντοϋ Χειρουργού Ε.Σ.Υ.
Τά τελευταία χρόνια, στίς δυτικές κυρίως κοινωνίες, καταγράφεται μία συνεχής καί σημαντική αύξηση τοϋ πληθυσμού των ήλικιωμένων ατόμων. Ή τεράστια πρόοδος τής ’Ιατρικής τά προηγούμενα 30 χρόνια, είχε ώς άποτέλεσμα τήν αύξηση τού προσδόκιμου έπιβίωσης, πού κατέστησε τούς άνθρώπους σημαντικά μακροβιότερους. Ό γηραιός πληθυσμός όχι μόνον αύξάνεται σέ άπόλυτους άριθμούς, σήμερα ύπολογίζεται σέ 600
έκατομμύρια καί τό 2025 προβλέπεται νά διπλασιασθεΐ, άλλά καί λόγω τής
συνεχιζόμενης ύπογεννητικότητος, στίς δυτικές κυρίως κοινωνίες καί στήν Κίνα (πολιτική τού ένός παιδιού), μεγαλώνει τό ποσοστό του μέσα σέ κάθε κοινωνία. Αύτή ή απόλυτη καί ποσοστιαία μεγέθυνση αύτού τού πληθυσμού, δημιουργεί κοινωνική πίεση. Έτσι πίεση άσκεΐ στό σύστημα ύγείας, άφοΰ αύτός ό πληθυσμός είναι πού καταναλώνει τό μεγαλύτερο μέρος των διαθέσιμων πόρων γιά τήν ύγεία. Πίεση άσκεΐ στο άσφαλιστικό σύστημα, άφοϋ ή μειούμενη άναλογία έργαζομένων πρός συνταξιούχους κλονίζει τίς δυνατότητες των άσφαλιστικών ταμείων. Πίεση άσκεΐ στήν κοινωνία, γιατί ένα μεγάλο ποσοστό αύτού τού πληθυσμού έμφανίζει νοητική έκπτωση, άνοια, νόσο τού Alzheimer, μέ άποτέλεσμα τή μείωση ή καί τήν άπώλεια τής ίκανότητος γιά αύτοεξυπηρέτησή του καί κατά συνέπεια τή μερική ή
άπόλυτη έξάρτησή του άπό τό στενότερο ή εύρύτερο οικογενειακό του περιβάλλον καί τήν κοινωνία. Λόγω τής έντονης κοινωνικής πίεσης, πού αύτός ό συνεχώς αύξανόμενος πληθυσμός των ηλικιωμένων άτόμων άσκεΐ, έχει χαρακτηρισθεΐ ώς ένα «Ασημένιο τσουνάμι» άπό τά «ψαρά-άσημένια» μαλλιά τους. Ή λύση τού προβλήματος προφανώς δέν είναι εύκολη. Όμως ή χρησιμοθηρική καί ώφελιμιστική δυτική κοινωνία είναι πάντα έτοιμη γιά εύκολες, βολικές, κοινωνικά καί οικονομικά άνώδυνες λύσεις. Έτσι πρόσφατα, ό Άγγλος διηγηματογράφος Martin Amis, σέ συνέντευξη πού παραχώρησε καί δημοσιεύθηκε στή Βρετανική έφημερίδα Sunday Times τής 25ης Ίανουαρίου 2010 μέ τήν εύκαιρία τής κυκλοφορίας ενός νέου του βιβλίου, άνοιξε πόλεμο μέ τήν γκρίζα δύναμη τού ηλικιωμένου βρετανικού πληθυσμού καί πρότεινε τό στήσιμο σέ κάθε γωνιά τού δρόμου, θαλάμων εύθανασίας, όπου ή ζωή τών άτόμων αύτών θά τερματίζεται μέ «ένα martini καί ένα μετάλλιο». Ό Martin Amis στή συνέντευξη αύτή διατύπωσε τήν άποψη ότι ή Μ. Βρετανία στά προσεχή 10-15 χρόνια θά άντιμετωπίσει έναν «έμφύλιο πόλεμο» μεταξύ τών νέων καί τών ηλικιωμένων, γιατί τό «άσημένιο τσουνάμι» τού αύξανόμενου πληθυσμού τών ηλικιωμένων θά άσκεΐ συνεχή πίεση στήν κοινωνία.
Αύτό τό «άσημένιο τσουνάμι» ό Amis τό παρομοίωσε μέ εισβολή τρομερών
μεταναστών πού θά κατακλύσουν τά μαγαζιά, τά έστιατόρια καί τίς καφετέριες τής χώρας. Πρέπει νά άναγνωρίσουμε, είπε, ότι μερικές ζωές οδηγούνται σέ άρνητική πορεία, όταν ό πόνος μειώνει σημαντικά τίς έναπομείνασες χαρές. Ακόμη ύποστήριξε ότι «ή θρησκεία έχει βαθιές ρίζες στό Σύνταγμά μας καί στό μυαλό μας καί αύτό είναι κάτι πού πρέπει νά άποβάλουμε». Πολλοί φίλοι του προσπάθησαν νά τόν δικαιολογήσουν, ύποστηρίζοντας ότι ό Amis έχει γιά όλα τά θέματα ύπερβολικό καί σατυρικό λόγο, καθώς καί ό ίδιος παραδέχθηκε, ότι τά περί θαλάμων εύθανασίας είναι ούτοπιστικά καί δέν πρόκειται νά έφαρμοσθούν στό άμεσο τουλάχιστον μέλλον. Όμως μέ τίς θέσεις τού Martin Amis άσχολήθηκαν, έπί σειρά ήμερών, όλες οι βρετανικές έφημερίδες άλλά καί τό διαδίκτυο, όπου πάνω άπό 4.000 ίστότοποι σχολίασαν θετικά ή άρνητικά τίς θέσεις τού Amis.Μάλιστα μέ άφορμή τήν άναφορά τού Amis στό «άσημένιο τσουνάμι», τό περιοδικό
The Economist στό τεύχος τής 4ης Φεβρουάριου 2010 φιλοξένησε άρθρο τού Schumpeter μέ τίτλο: «The Silver Tsounami» - τό «άσημένιο τσουνάμι». Στό άρθρο αύτό άναλύεται τό πρόβλημα τού γηράσκοντος έργατικού δυναμικού καί γίνεται ή διαπίστωση ότι οί μεγάλες έπιχει- ρήσεις τών πλουσίων κρατών μόλις τώρα άρχίζουν νά συνειδητοποιούν ότι βρίσκονται άντιμέτωπες μέ τό πρόβλημα τής διαχείρισης ενός ταχέως γηράσκοντος δυναμικού καί γιά τό όποιο πρόβλημα οί περισσότερες άπό αύτές είναι έντελώς άνέτοιμες. Σχεδόν ταυτόχρονα μέ τίς δηλώσεις τού Martin Amis ένας άλλος συγγραφέας, ό sir Terry Pratchett, μέ άρχόμενο Alzheimer κατά δική του δήλωση, σέ διάλεξη πού έδωσε στό BBC ύπεραμύνθηκε τού δικαιώματος τών άσθενών μέ άνίατες άσθένειες καί τών ήλικιωμένων μέ νοητική έκπτωση νά έπιλέγουν τό πώς καί
τό πότε θά πεθάνουν. Ό Pratchett πρότεινε μάλιστα τή δημιουργία μιάς Δικαστικής Αρχής, τά μέλη τής όποιας θά δρούν γιά τό καλό τής κοινωνίας καί γιά τό καλό τών αίτούντων εύθανασία. Ή έπιτροπή αύτή θά βεβαιώνει ότι οί αίτούντες εύθανασία έχουν πνευματική διαύγεια, είναι καλά ένημερωμένοι καί δέν βρίσκονται ύπό τήν έπήρεια τρίτων. Τά μέλη τής έπιτροπής, ένας δικηγόρος μέ έμπειρία στήν άντιμετώπιση οικογενειακών ζητημάτων καί ένας ιατρός μέ έμπειρία στίς χρόνιες άσθένειες, πρέπει νά έχουν ήλικία άνω τών 45 έτών, ώστε νά έχουν άποκτήσει τό σπάνιο δώρο τής σοφίας, άφού ή σοφία καί ή συμπάθεια σέ αύτή τή Δικαστική Αρχή πρέπει νά στέκονται πλάι-πλάι μέ τόν νόμο. Ακόμη ένας άλλος συγγραφέας, ό Christopher Buck- ley στό διήγημά του “Boomsday” άναφέρεται στόν έπικείμενο πόλεμο τών γενεών καί υιοθετεί τά οφέλη τής μαζικής εύθανασίας, προτείνοντας σέ άντίθεση μέ τόν Martin Amis, πιό έκλεπτυσμένα κίνητρα, όπως φορολογικές έκπτώσεις. Στις Δυτικές κοινωνίες οί ομάδες πού αγωνίζονται γιά τή νομιμοποίηση τής
εύθανασίας, έχουν συνεχή παρουσία καί δράση, καί οί στόχοι τους προωθούνται μέ άργά, άλλά σταθερά βήματα. Απλώς όταν ύπάρχουν δηλώσεις έπωνΰμων, όπως αύτές τού Martin Amis ή όταν κάποιος έπώνυμος σταματήσει τή ζωή του μέ εύθανασία, όπως είναι ή περίπτωση τού διάσημου βρετανοϋ μαέστρου Έντουαρτ Ντάουνς, πού συνέβη τόν Ιούλιο τού 2009 μέ τή βοήθεια τής έλβετικής οργάνωσης Dig- nitas στήν Ζυρίχη, τό όλο ζήτημα τής εύθανασίας φωτίζεται καί προβάλλεται έντονότερα. Τούς τελευταίους
μήνες, πλήν τής πολιτείας Oregon, άλλες δύο πολιτείες τών ΗΠΑ, ή Washington καί ή Montana νομιμοποίησαν τήν ίατρικώς ύποβοηθούμενη αύτοκτονία. Μάλιστα έπειδή ό όρος αύτοκτονία άκούγεται κάπως άποκρουστικά, οί δύο πολιτείες φρόντισαν στις νομοθεσίες τους νά τόν άντικαταστήσουν μέ τόν πιό συμπαθή καί ούδέτερο όρο τής ιατρικής βοήθειας στόν θάνατο. Όμως όποιος καί αν είναι ό όρος, ή πραγματικότητα είναι ή ϊδια. Ή βοήθεια στό θάνατο είναι στήν ούσία μία πράξη αύτοκτονίας μέ ούσίες
πού δυστυχώς συνταγογραφοϋνται άπό ιατρό, πού άσφαλώς φέρει καί τήν ήθική εύθύνη. Σέ παλαιότερες έποχές, τά ήλικιωμένα άτομα άντιμετωπίζονταν μέ σεβασμό καί άγάπη. Ή συσσωρευμένη άπό τή ζωή έμπειρία δημιουργούσε μία σοφία άξιοσέβαστη. Σήμερα ή κοινωνία θεωρεί τούς ήλικιωμένους ώς άχρηστους καταναλωτές τροφής καί πόρων, ώς ένα «τσουνάμι», πού δημιουργεί κοινωνικά προβλήματα! Πρίν μερικά χρόνια κάποιοι έπώνυμοι βιοηθικοί μέ πολύ κυνικό τρόπο διατύπωσαν τήν άποψη ότι γιά τά ήλικιωμένα άτομα μέ χρόνια νοσήματα ή νοητική έκπτωση, ή εύθανασία πρέπει νά είναι όχι μόνο δυνατότητα, άλλά καί ύποχρέωση, γιατί τά άτομα αύτά άποτελούν βάρος γιά τά ίδια, τήν οίκογένειά τους καί τήν κοινωνία!
Ή άποχριστιανοποίηση τών δυτικών κοινωνιών, ή άπομάκρυνσή τους άπό τόν Θεό καί τίς ήθικές άξιες καί ή προσήλωσή τους στό «κατά κόσμον» χρήσιμο καί ώφέλιμο, τίς έχει οδηγήσει στή βίωση ένός πολιτισμού θανάτου, πού συνεχώς γίνεται σκοτεινότερος καί τρομακτικότερος.
Η Δράοη μας Τεύχος 479, ΜΑΙΟΣ 2010

Τρίτη, 21 Ιουνίου 2016

Και Θηρία στο Σύμπαν...


Στο κέντρο αυτού του γαλήνιου αστρικού στροβιλισμού είναι πιθανό να υπαρχει ένα φοβερό θηρίο,δήλαδή μία μαύρη τρύπα. Ο πέριξ στροβιλισμός σαρώνει δισεκατομμύρια αστέρια που τονίζονται από τα φωτεινότερα και πιο μπλε. Το εύρος και η ομορφιά της οθόνης δίνουν στο στροβιλισμό, τον χαρακτηρισμό ενός μεγάλης έκτασης σπειροειδούς γαλαξία. Το κεντρικό θηρίο δείχνει ενδείξεις ότι είναι μια υπερμεγέθης μαύρη τρύπα περίπου 10.000.000 φορές τη μάζα του Ήλιου μας. Αυτό το άγριο πλάσμα καταβροχθίζει αστέρια και φυσικό αέριο και περιβάλλεται από μια περιστρεφόμενη τάφρο θερμού πλάσματος που εκπέμπει εκρήξεις των ακτίνων Χ. Η κεντρική βίαιη δράση έχει την ονομασία ενός γαλαξία Seyfert. Μαζί, αυτή η ομορφιά και το κτήνος έχουν αρχειοθετηθεί ως NGC 6814 και έχουν εμφανιστεί μαζί προς τον αστερισμό του Αετού (Aquila) τα τελευταία δισεκατομμύρια χρόνια.

Παρασκευή, 27 Μαΐου 2016

Κυριακή, 15 Μαΐου 2016

Tα παράσημα του Κίσινγκερ και η μήνυση της Ζωής Κωνσταντοπούλου

Tα παράσημα του Κίσινγκερ και η μήνυση της Ζωής Κωνσταντοπούλου Πρώτη καταχώρηση: Σάββατο, 14 Μαΐου 2016, 16:485 Του Κώστα Μπετινάκη Ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ, Ashton Carter, τίμησε στις 11 Μαΐου σε ειδική τελετή στο Πεντάγωνο, τον άλλοτε υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Henry A. Kissinger, με το παράσημο «Εξαίρετων Δημόσιων Υπηρεσιών». Πρόκειται για το ανώτατο παράσημο που απονέμει το υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ σε πολίτες. H απόφαση της απονομής του παράσημου στον άνθρωπο που άμεσα ή έμμεσα είναι υπεύθυνος για θάνατο εκατομμυρίων συνανθρώπων μας στη ΝΑ Ασία, το ανατολικό Τιμόρ, το Μπαγκλαντές, τη Νότια Αφρική, τη Χιλή, και την Κύπρο μεταξύ άλλων με την «επιθετική αμερικανική πολιτική», ο Κάρτερ τον αποκάλεσε «ιδιαίτερη μορφή στους Δέλτους της αμερικανικής διπλωματίας». Ο Κίσιντζερ, είπε ακόμη ο Κάρτερ, «επέδειξε πως με σοβαρή σκέψη μπορείς να βρεις λύση σε δύσκολα προβλήματα». Όσο για τις κατηγορίες εναντίον του για «εγκλήματα πολέμου», ο Κάρτερ είχε κι εδώ να πει έναν καλό λόγο: «Ο Κίσιντζερ και ο Νίξον αναμείχθηκαν σε πολιτικές με καλό σκοπό». Η βράβευση του Κίσιντζερ, για τον οποίο περιγράφεται εκτενώς ο βίος και η πολιτεία του στο βιβλίο του Κρίστοφερ Χίτσενς «Η δίκη του Χένρι Κίσιντζερ», έρχεται μετά τον ύμνο που έκανε στον διατελέσαντα υπουργό Εξωτερικών, η Χίλαρι Κλίντον σε προεκλογική ομιλία της, αντικρούοντας τον αντίπαλό της Μπέρνι Σόντερς. Θυμίζουμε πως η Ζωή Κωνσταντοπούλου, ως δικηγόρος του (αποθανόντος πρόσφατα σπουδαίου δημοσιογράφου) Ηλία Δημητρακόπουλου, σχεδόν τέσσερις δεκαετίες μετά την κυπριακή τραγωδία, είχε περάσει την πόρτα του Αρείου Πάγου για να καταθέσει μηνυτήρια αναφορά εναντίον του Κίσινγκερ, όπου ζητά “άσκηξη ποινικής δίωξης για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητος, στα οποία συμπεριλαμβάνεται και η απόπειρα απαγωγής και δολοφονίας του”. Επί 27 έτη, με πείσμα και συνεχείς δικαστικούς αγώνες, ο Δημητρακόπουλος είχε συγκεντρώσει ένα προς ένα τα έγγραφα, που σχετίζονται με τον ίδιο, τον Κίσινγκερ και τη CIA. Η «Εταιρία» θα παραδεχτεί ότι αδίκησε τον Δημητρακόπουλο μόλις το 1984. Μαζί με την συνήγορο του, Ζωή Κωνσταντοπούλου ο Ηλίας Δημητρακόπουλος κατάφερε να ενεργοποιήσει την ελληνική δικαιοσύνη, με σκοπό να βρεθεί ο Κίσινγκερ κατηγορούμενος στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης. Πόσο πιστεύει, κάποιος ότι αυτό είναι εφικτό; Σύνταξη Κ. Μπετινάκης

Δευτέρα, 4 Απριλίου 2016

Ό λόγος του Θεοδώρου Κολοκοτρώνη προς τούς Γυμνασιόπαιδες στην Πνύκα

Ή απόφαση του Θεοδώρου Κολοκοτρώνη νά μιλήσει στους νέους (13 Νοεμβρίου 1838)
 
«Πανταχού έξεφράζετο ή αποδοκιμασία τοϋ κυβερνητικού συστήματος, και ό πόθος προς τό Σύνταγμα όσημέραι έγίνετο ζωηρότερος.
Δέν ήτο πλέον ή νέα γενιά, οί σπουδασταϊ τοϋ Γυμνασίου και τοϋ Πανεπιστημίου τής πρωτευούσης, οί συνεχώς επιδεικνύοντες τά
τοιαύτα ευγενή αισθήματα, ήσαν και διδάσκαλοι και καθηγηται και προύχοντες πολιτικοί και στρατιωτικοί, και Ίερεϊς καϊ αρχιερείς. Ό
γέρων Κολοκοτρώνης, ό ούτω πολύ περιπο ιού μένος παρά τοϋ Μονάρχου'Όθωνος, έλθών μίαν τών ήμερων είς τό Γυμνάσιον, και
άκροασθείς τήν διδασκαλίαν τοϋ Γυμνασιάρχου Γενναδίου, άναπτύσσοντος τεμάχιόν τι δημηγορίας εκ τής ιστορίας τοϋ Θουκυδίδου, έπι
τοσούτον ένθουσιάσθη όπως και ούτος όμιλήση είς τήν νέαν γενεάν υπέρ Πατρίδος, ώστε παρεκάλεσε τον Γυμνασιάρχην νά συνάθροιση
τους μαθητάς πάντας έκτος τής πόλεως εις τήν Πνύκα, Ίνα εκφώνηση και ό μακάριος Γέρων Κολοκοτρώνης λόγον προς τήν νεολαίαν. Ό
ένθους αληθούς πατριωτισμού αείμνηστος Γεννάδιος έξετέλεσε τήν έπιθυμίαν τοϋ σεβαστού Γέροντος και τήν παραμονήν τής εορτής
τών Ταξιαρχών, είδοποιήθησαν πάντες οί μαθηται τοϋ Γυμνασίου νά συναθροισθώσιν είς τό κατάστημα αυτού έπι τω λόγω δτι θέλει τοϊς
δειχθη τι περίεργον.
»Ή αναπτυχθείσα περιέργεια τήν έπιοϋσαν έφείλκυσε πάντας είς τό Γυμνάσιον, και συν αύτοϊς και πλήθος άλλων περιέργων-
έπληρώθη τό κατάστημα προσώπων, δτε πάντες οί καθηγηται και διδάσκαλοι συνήλθον, και μετ' ολίγον ιδού έρχεται και ό Γέρων
Κολοκοτρώνης ένδεδυμένος τό έρυθροϋν φόρεμα του- τό πλήθος διε-χωρίσθη αυτομάτως και ό σεβαστός Γέρων διελθών άνέβη προς τούς
καθηγητάς. Μετ' ολίγον ό Γυμνασιάρχης άποτεινόμενος προς τό πλήθος έκ τοϋ θαλάμου, έίπεν «Ακολουθείτε, δείξομεν ϋμϊν περίεργον
τι». Κατέβησαν τάς κλίμακας και έν τω μέσω έχοντες τον Γέροντα έξήλθον διευθυνόμενοι προς τον λεγόμενον ναόν τοϋ Αιόλου, και
εκείθεν διευθύνθησαν είς τήν Πνύκα προς ούδένα γνωστού όντος πού διευθύνοντο- τό έκτακτον φαινόμενον τούτο έφείλκυσε τό
περίεργον πλήθος.
»Οϋτως αφιχθέντες είς Πνύκα, μετά μικράν άνάπαυλαν άνίσταται ό Γέρων, πατών έπι τοϋ βήματος τής Πνυκός, και ήρξατο έκφωνών
λόγον, άποτεινόμενος προς τήν νεολαίαν. Άφ' ου εξιστόρησε τά τής τουρκικής δουλείας, τάς ιδέας και τά περί αυτονομίας αισθήματα τών
ανδρών τής εποχής εκείνης, εξιστόρησε τά τοϋ ιερού αγώνος καϊ τό αίσθημα τών'Ελλήνων προς τήν Ίσονομίαν και τά περί τής τότε
πολιτικής καταστάσεως κ.λπ. Αίφνης αναφαίνεται σμήνος χωροφυλακής, έρχεται και διαλύει τήν συνάθροι-σιν. Ό δέ Κολοκοτρώνης
διαβληθείς τω Βασιλεϊ, μικρού δέοντος νά ύποστή δεινά, έάν ό φιλόπατρις Γυμνασιάρχης Γεννάδιος καϊ άλλοι καθηγηται δέν παρίστανον
τω Βασιλεϊ τό άθώον τής πράξεως».
(Βλ. Ιωάννου Π. Πύρλα, Περί τον έν'Ελλάδι αρμοδίου πολιτεύματος ΰπό φνσικήν έποψιν, Τύποις τον Φωτός, Έν Αθήναις, 1867, σσ. 31-
32)

Ό λόγος προς τούς Γυμνασιόπαιδες στην Πνύκα
 
Παιδιά μου!
Είς τόν τόπο τοϋτο, όπού έγώ πατώ σήμερα, έπατοϋσαν και έδημηγοροϋσαν τόν παλαιό καιρό άνδρες σοφοί, και άνδρες μέ τούς
οποίους δέν είμαι άξιος νά συγκριθώ καϊ ούτε νά φθάσω τά ϊχνη των. Έγώ επιθυμούσα νά σας ιδώ, παιδιά μου, είς τήν μεγάλη δόξα τών
προπατόρων μας, καϊ έρχομαι νά σας ειπώ, όσα είς τόν καιρό τοϋ αγώνος καϊ προ αύτοϋ καϊ ύστερα άπ' αυτόν ό ίδιος έπαρατήρησα, καϊ
άπ' αυτά νά κάμωμε συμπερασμούς καϊ διά τήν μέλλουσαν εύτυχίαν σας, μολονότι ό Θεός μόνος ήξεύρει τά μέλλοντα. Καϊ διά τούς
παλαιούς'Έλληνας, όποιας γνώσεις είχαν καϊ ποία δόξα καϊ τιμήν έχαιραν κοντά είς τά άλλα έθνη τού καιρού των, όποιους ήρωας,
στρατηγούς, πολιτικούς είχαν, διά ταύτα σας λέγουν καθ' ήμέραν οί διδάσκαλοι σας καϊ οί πεπαιδευμένοι μας.Έγώ δέν είμαι αρκετός.
Σας λέγω μόνον πώς ήταν σοφοί, καϊ άπό έδώ επήραν καϊ έδανείσθησαν τά άλλα έθνη τήν σοφίαν των.
Είς τόν τόπον, τόν όποιον κατοικούμε, έκατοικοΰσαν οί παλαιοί Έλληνες, άπό τούς όποιους και ήμεϊς καταγόμεθα καϊ έλάβαμε τό όνομα
τούτο. Αυτοί διέφεραν άπό ημάς είς τήν θρησκείαν, διότι έπροσκυνοϋσαν τές πέτρες καϊ τά ξύλα. Άφού ύστερα ήλθε στον κόσμο ό
Χριστός, οί λαοί όλοι έπίστευσαν είς τό Ευαγγέλιο του, καϊ έπαυσαν νά λατρεύουν τά είδωλα. Δέν επήρε μαζί του ούτε σοφούς ούτε
προκομμένους, άλλ' απλούς ανθρώπους, χωρικούς καϊ ψαράδες, καϊ μέ τή βοήθεια τοϋ Άγιου Πνεύματος έμαθαν όλες τές γλώσσες τοϋ
κόσμου, οί όποιοι, μολονότι όπου καϊ αν έβρισκαν έναντιότητες καϊ οί βασιλείς καϊ οί τύραννοι τούς κατέτρεχαν, δέν ημπόρεσε κανένας
νά τούς κάμη τίποτα. Αυτοί έστερέωσαν τήν πίστιν.
Οί παλαιοί Έλληνες, οί πρόγονοι μας, έπεσαν είς τήν διχόνοια καϊ έτρώγονταν μεταξύ τους, καϊ έτσι έλαβαν καιρό πρώτα ο'ι'Ρωμαϊοι,
έπειτα άλλοι βάρβαροι καϊ τούς ύπόταξαν.'Ύστερα ήλθαν οί Μουσουλμάνοι καϊ έκαμαν ό,τι ημπορούσαν, διά νά άλλάξη ό λαός τήν
πίστιν του.Έκοψαν γλώσσες είς πολλούς ανθρώπους, άλλ' έστάθη αδύνατο νά τό κατορθώσουν. Τόν ένα έκοπταν, ό άλλος τό σταυρό του
έκαμε. Σάν ειδε τούτο ό σουλτάνος, διόρισε ένα βιτσερέ [άντιβασιλέα], έναν πατριάρχη, καϊ τοϋ έδωσε τήν εξουσία τής εκκλησίας. Αυτός
καϊ ό λοιπός κλήρος έκαμαν ό,τι τούς έλεγε ό σουλτάνος. Ύστερον έγιναν οί κοτζαμπάσηδες [προεστοί] είς όλα τά μέρη/Η τρίτη τάξη, οί
έμποροι καϊ οί προκομμένοι, τό καλύτερο μέρος τών πολιτών, μήν ύποφέρνοντες τόν ζυγόν έφευγαν, καϊ οί γραμματισμένοι επήραν καϊ
έφευγαν άπό τήν'Ελλάδα, τήν πατρίδα των, καϊ έτσι ό λαός, όστις στερημένος άπό τά μέσα τής προκοπής, έκατήντησεν είς άθλίαν κα-
τάσταση, καϊ αυτή αϋξαινε κάθε ήμερα χειρότερα· διότι, αν εύρίσκετο μεταξύ τοϋ λαοϋ κανείς μέ όλίγην μάθηση, τόν ελάμβανε ό κλήρος,
όστις έχαιρε προνόμια, ή έσύρετο άπό τόν έμπορο τής Ευρώπης ώς βοηθός του ή έγίνετο γραμματικός τοϋ προεστού. Και μερικοί μήν
υποφέροντες τήν τυραννίαν τοϋ Τούρκου και βλέποντας τές δόξες και τές ηδονές όπού άπελάμβαναν αυτοί, άφηναν τήν πίστη τους και
έγίνοντο Μουσουλμάνοι. Καϊ τοιουτοτρόπως κάθε ήμερα ό λαός έλίγνευε και έπτώχαινε.
Είς αυτήν τήν δυστυχισμένη κατάσταση μερικοί άπό τούς φυγάδες γραμματισμένους έμε-τάφραζαν και έστελναν είς τήν Ελλάδα
βιβλία, και είς αυτούς πρέπει νά χρωστούμε ευγνωμοσύνη, διότι ευθύς όπού κανένας άνθρωπος άπό τό λαό έμάνθανε τά κοινά
γράμματα, έδιάβαζεν αυτά τά βιβλία και έβλεπε ποίους είχαμε προγόνους, τί έκαμεν ό Θεμιστοκλής, ό Αριστείδης και άλλοι πολλοί
παλαιοί μας, και έβλέπαμε και είς ποίαν κατάσταση ευρισκόμεθα τότε.Όθεν μας ήλθεν είς τό νοΰ νά τούς μιμηθούμε και νά γίνουμε
ευτυχέστεροι. Καϊ έτσι έγινε καϊ έπροόδευσεν ή Εταιρεία.
Όταν αποφασίσαμε νά κάμωμε τήν Επανάσταση, δέν έσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πώς δέν έχομε άρματα ούτε ότι οί
Τούρκοι έβαστοΰσαν τά κάστρα και τάς πόλεις ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε «πού πάτε έδώ νά πολεμήσετε μέ σιταροκάραβα
βατσέλα», άλλά ώς μία βροχή έπεσε είς όλους μας ή επιθυμία τής ελευθερίας μας, καϊ όλοι, καϊ ό κλήρος μας καϊ οί προεστοί καϊ οί
καπεταναίοι και οί πεπαιδευμένοι καϊ οί έμποροι, μικροί καϊ μεγάλοι, όλοι έσυμφωνήσαμε είς αυτό τό σκοπό καϊ έκάμαμε τήν
Επανάσταση.
Είς τον πρώτο χρόνο τής Επαναστάσεως είχαμε μεγάλη ομόνοια καϊ όλοι έτρέχαμε σύμφωνοι. Ό ένας έπήγεν είς τον πόλεμο, ό αδελφός
του έφερνε ξύλα, ή γυναίκα του έζύμωνε, τό παιδί του έκουβαλοΰσε ψωμί καϊ μπαρουτόβολα είς τό στρατόπεδον καϊ έάν αυτή ή ομόνοια
έβαστοϋσε ακόμη δυο χρόνους, ήθέ-λαμε κυριεύσει καϊ τήν Θεσσαλία καϊ τήν Μακεδονία, καϊ ϊσως έφθάναμε καϊ έως τήν
Κωνσταντινούπολη. Τόσον τρομάξαμε τούς Τούρκους, όπού άκουγαν Έλληνα καϊ έφευγαν χίλια μίλια μακρά.'ΕκατόνΈλληνες έβαζαν
πέντε χιλιάδες εμπρός, καϊ ένα καράβι μίαν άρμάδα. Άλλά δέν έβάσταξεν. Ήλθαν μερικοί καϊ ηθέλησαν νά γένουν μπαρμπέρηδες είς
τοϋ κασίδη τό κεφάλι. Μας πονούσε τό μπαρμπέρισμά τους. Μά τί νά κάμωμε; Είχαμε καϊ αύτουνών τήν ανάγκη. Άπό τότε ήρχισεν ή
διχόνοια, καϊ έχάθη ή πρώτη προθυμία καϊ ομόνοια. Καϊ όταν έλεγες τον Κώστα νά δώσει χρήματα διά τάς άνάγκας τοϋ έθνους, ή νά
υπάγει είς τον πόλεμο, τούτος έπρόβαλλε τον Γιάννη. Καϊ μ' αυτόν τον τρόπο κανείς δέν ήθελε ούτε νά συνδράμει ούτε νά πολεμήσει. Και
τούτο έγίνετο, επειδή δέν είχαμε ένα αρχηγό καϊ μίαν κεφαλή. Άλλά ένας έμπαινε πρόεδρος έξι μήνες, έσηκώνετο ό άλλος και τον έριχνε,
καϊ έκάθετο αυτός άλλους τόσους, καϊ έτσι ό ένας ήθελε τοϋτο, καϊ ό άλλος τό άλλο.'Ίσως όλοι ήθέλαμε τό καλό, πλήν καθένας κατά τήν
γνώμη του.Όταν προστάζουνε πολλοί, ποτέ τό σπίτι δέν χτίζεται ούτε τελειώνει. Ό ένας λέγει, δτι ή πόρτα πρέπει νά βλέπει είς τό
ανατολικό μέρος, ό άλλος είς τό άντικρυνό, καϊ ό άλλος είς τον Βορέα, σάν νά ήτον τό σπίτι είς τόν αραμπά, καϊ νά γυρίζει, καθώς λέγει ό
καθένας. Μέ τοϋτο τόν τρόπο δέν κτίζεται ποτέ τό σπίτι, άλλά πρέπει νά είναι ένας αρχιτέκτων, όπού νά προστάζει πώς θά γενεί.
Παρομοίως καϊ ήμεϊς έχρειαζόμεθα έναν αρχηγό καϊ έναν αρχιτέκτονα, όστις νά προστάζει και οί άλλοι να υπακούουν και να
ακολουθούν. Άλλ' επειδή είμεθα εις τέτοια κατάσταση, εξ αιτίας τής διχόνοιας, μας έπεσε ή Τουρκιά επάνω μας καΐ κοντέψαμε να
χαθούμε, καΐ ε'ις τούς στερνούς έπτά χρόνους δεν κατορθώσαμε μεγάλα πράγματα.
Είς αυτή τήν κατάσταση έρχεται ό βασιλεύς, τά πράγματα ησυχάζουν, και τό εμπόριο και ή γεωργία, και οί τέχνες αρχίζουν νά
προοδεύουν, και μάλιστα ή παιδεία. Αυτή ή μάθησις θά μας αυξήσει και θά μας ευτυχήσει. Άλλά διά νά αύξήσομεν, χρειάζεται και ή
στερέωσις τής πολιτείας μας, ή οποία γίνεται με τήν καλλιέργεια και με τήν υποστήριξη τοϋ Θρόνου. Ό βασιλεύς μας είναι νέος καισυμμορφώνεται με τον τόπο μας· δεν είναι προσωρινός, άλλ' ή βασιλεία του είναι διαδοχική, καΐ θά περάσει είς τά παιδιά των παιδιών
του, και με αυτόν κι έσεΐς και τά παιδιά σας θά ζήσετε. Πρέπει νά φυλάξετε τήν πίστη σας καΐ νά τήν στερεώσετε, διότι, δταν έπιάσαμε τά
άρματα, είπαμε πρώτα υπέρ Πίστεως καΐ έπειτα υπέρ Πατρίδος."Ολα τά έθνη τοϋ κόσμου έχουν καΐ φυλάττουν μιά Θρησκεία. Και αυτοί,
οίΈβραϊοι, οί όποιοι κατατρέχοντο και μισοϋντο και άπό δλα τά έθνη, μένουν σταθεροί είς τήν πίστη τους.
Νά μήν έχετε πολυτέλεια, νά μήν πηγαίνετε είς τούς καφενέδες καΐ είς τά μπιλιάρδα. Νά δοθήτε είς τάς σπουδάς σας, και καλλίτερα
νά κοπιάσετε ολίγον δύο και τρεις χρόνους, και νά ζήσετε ελεύθεροι είς τό επίλοιπο τής ζωής σας, παρά νά περάσετε τεσσάρους-πέντε
χρόνους τή νεότητα σας, καΐ νά μείνετε αγράμματοι. Νά σκλαβωθήτε είς τά γράμματα σας. Νά άκούετε τάς συμβουλάς τών διδασκάλων
καΐ γεροντότερων, και, κατά τήν παροιμία, «μύρια ήξευρε και χίλια μάθαινε».Ή προκοπή σας και ή μάθηση σας νά μήν γίνει σκεπάρνι
μόνο διά τό άτομο σας, άλλά νά κοιτάζει τό καλό τής Κοινότητος, και μέσα είς τό καλό αυτό ευρίσκεται και τό δικό σας.
Έγώ, παιδιά μου, κατά κακή μου τύχη, έξ αίτιας τών περιστάσεων, έμεινα αγράμματος και διά τούτο σας ζητώ συγχώρηση, διότι δέν
ομιλώ καθώς οί δάσκαλοι σας. Σας είπα όσα ό ϊδιος είδα, ήκουσα καΐ έγνώρισα, διά νά ώφεληθήτε άπό τά άπερασμένα και άπό τά κακά
αποτελέσματα τής διχόνοιας, τήν οποίαν νά άποστρέφεσθε, και νά έχετε ομόνοια.Εμάς μή μας τηράτε πλέον. Τό έργο μας και ό καιρός
μας έπέρασε. Και αί ήμέραι τής γενεάς, ή όποια σας άνοιξε τό δρόμο, θέλουν μετ' ολίγον περάσει. Τήν ήμερα τής ζωής μας θέλει διαδεχθή
ή νύκτα τοϋ θανάτου μας, καθώς τήν ήμέραν τών Άγιων Ασωμάτων θέλει διαδεχθή ή νύκτα και ή αυριανή ήμερα. Είς εσάς μένει νά
ίσάσετε και νά στολίσετε τον τόπο, όπού ήμεϊς ελευθερώσαμε· και, διά νά γίνη τούτο, πρέπει νά έχετε ώς θεμέλια τής πολιτείας τήν
ομόνοια, τήν θρησκεία, τήν καλλιέργεια τοϋ θρόνου και τήν φρόνιμον ελευθερία. Τελειώνω τό λόγο μου.
Ζήτω ό βασιλεύς μας'Όθων! Ζήτω οί σοφοί διδάσκαλοι! Ζήτω ή Ελληνική Νεολαία!