Τρίτη, 8 Νοεμβρίου 2016

Η ευθύνη

Ν΄ αγαπάς την ευθύνη.
Η ευθύνη ωριμάζει και σε κάνει σωστό.
Αρχοντιά η ευθύνη.


Μη φοβάσαι το λάθος, μη διστάζεις γι αυτό.
Το εγώ το ξορκίζει.
Εγώ φταίω εγώ !


Ν΄ αγαπάς την ευθύνη και να σώζεις τον κόσμο.
Έστω μόνος εσύ κι όλοι γύρω πεσμένοι.
Σίγουροι βολεμένοι.


Ν΄ αγαπάς την ευθύνη και να βλέπεις μακριά.
Το γλυκό χελιδόνι…
Που θα σώσει τον κόσμο.


Αν ο κόσμος χαθεί
η ευθύνη μεγάλη.
Χελιδόνι δεν θάρθει…


Πως ν΄ αφήσεις εσύ,
να γενεί ξαφνικά
τέτοιο χάλι;

Κυριακή, 16 Οκτωβρίου 2016

Το Άλμπουμ


Γιατί μου έστειλες το Άλμπουμ, Ποια ήταν η αιτία;
Αντί για το εγγόνι μου την Νύφη και το Γιό μου έχω φωτογραφία;


Γιατί μου έστειλες το Άλμπουμ ποια ήταν η αιτία;
που είναι η ουσία της Ζωής; Και τι η φωτογραφία;


Γιατί μου έστειλες το Άλμπουμ ποια ήταν η αιτία;
Θες να πονέσω πιο πολύ μπρος στην Υποκρισία;


Γιατί μου έστειλες το Άλμπουμ Ποια ήταν η αιτία;
Μου πήρες το Εγγόνι μου τη Νύφη και το Γιο μου
Μου πήρες και το βιός μου.


Γιατί μου έστειλες το Άλμπουμ ποια ήταν η αιτία;
Χαμόγελο περίμενα κι έσταξε ένα δάκρυ…
Μα η Ζωή είναι μπροστά υπάρχει η Ελπίδα
υπάρχει και η Προσμονή για τη σωστή τη σχέση.

Κυριακή, 11 Σεπτεμβρίου 2016

Πάντα εν σοφία...

Πόσο μέρος του πλανήτη Γη αποτελείται από νερό; Πολύ λίγο, στην πραγματικότητα. Παρά το γεγονός ότι οι ωκεανοί του νερού καλύπτουν περίπου το 70% της επιφάνειας της Γης, αυτοί οι ωκεανοί είναι ρηχοί σε σχέση με την ακτίνα της Γης. Η εικόνα δείχνει τι θα συνέβαινε αν όλο το νερό πάνω ή κοντά στην επιφάνεια της Γης ήταν συσσωρευμένο σαν μια μπάλα. Η ακτίνα της μπάλας θα ήταν περίπου μόνο 700 χιλιόμετρα, μικρότερη δηλαδή από το μισό της ακτίνας της Σελήνης. Ακόμα πως όλο αυτό το νερό βρέθηκε πάνω στη γη και αν κάποιο σημαντικό ποσό είναι παγιδευμένο πολύ κάτω από την επιφάνεια της Γης παραμένουν θέματα έρευνας.

Τρίτη, 26 Ιουλίου 2016

Ο ΚΑΚΟΣ ΦΙΛΟΣ




 Κάποιος φίλος συνάντησε τον φίλο του και του είπε: Φίλε, όποτε θέλεις πέρασε από το σπίτι μου να τα πούμε, να σε περιποιηθώ, να φάμε και να περάσουμε καλά. Οι πόρτες του σπιτιού μου είναι για σένα πάντοτε ανοικτές. Δεν χρειάζεται να μου τηλεφωνήσεις πριν έρθεις, απλώς ζήτησε μόνο από τον Φύλακα να σου ανοίξει την πόρτα. Μια μέρα πράγματι ο φίλος αποφάσισε να επισκεφθεί τον φίλο του και έφθασε χαρούμενος έξω από την πόρτα του σπιτιού του. Βλέπει δίπλα στην είσοδο ένα σπιτάκι που έγραφε πάνω από την πόρτα την λέξη ΦΥΛΑΚΑΣ . Πλησιάζει λοιπόν να συνεννοηθεί όπως του είχε πει ο φίλος του και βλέπει μέσα στο σπιτάκι ένα λιοντάρι, έτοιμο να του χιμήξει. Μόλις που πρόλαβε να τρέξει και φθηνά την γλίτωσε!!!

Σάββατο, 9 Ιουλίου 2016

ΕΥΘΑΝΑΣΙΑ

ΛΥΣΗ ΓΙΑ ΤΟ «ΑΣΗΜΕΝΙΟ ΤΣΟΥΝΑΜΙ»
τοϋ Έμμ. Παναγόπουλου
Άμ. Έπ. Καθηγητοϋ Χειρουργικής
Διευθυντοϋ Χειρουργού Ε.Σ.Υ.
Τά τελευταία χρόνια, στίς δυτικές κυρίως κοινωνίες, καταγράφεται μία συνεχής καί σημαντική αύξηση τοϋ πληθυσμού των ήλικιωμένων ατόμων. Ή τεράστια πρόοδος τής ’Ιατρικής τά προηγούμενα 30 χρόνια, είχε ώς άποτέλεσμα τήν αύξηση τού προσδόκιμου έπιβίωσης, πού κατέστησε τούς άνθρώπους σημαντικά μακροβιότερους. Ό γηραιός πληθυσμός όχι μόνον αύξάνεται σέ άπόλυτους άριθμούς, σήμερα ύπολογίζεται σέ 600
έκατομμύρια καί τό 2025 προβλέπεται νά διπλασιασθεΐ, άλλά καί λόγω τής
συνεχιζόμενης ύπογεννητικότητος, στίς δυτικές κυρίως κοινωνίες καί στήν Κίνα (πολιτική τού ένός παιδιού), μεγαλώνει τό ποσοστό του μέσα σέ κάθε κοινωνία. Αύτή ή απόλυτη καί ποσοστιαία μεγέθυνση αύτού τού πληθυσμού, δημιουργεί κοινωνική πίεση. Έτσι πίεση άσκεΐ στό σύστημα ύγείας, άφοΰ αύτός ό πληθυσμός είναι πού καταναλώνει τό μεγαλύτερο μέρος των διαθέσιμων πόρων γιά τήν ύγεία. Πίεση άσκεΐ στο άσφαλιστικό σύστημα, άφοϋ ή μειούμενη άναλογία έργαζομένων πρός συνταξιούχους κλονίζει τίς δυνατότητες των άσφαλιστικών ταμείων. Πίεση άσκεΐ στήν κοινωνία, γιατί ένα μεγάλο ποσοστό αύτού τού πληθυσμού έμφανίζει νοητική έκπτωση, άνοια, νόσο τού Alzheimer, μέ άποτέλεσμα τή μείωση ή καί τήν άπώλεια τής ίκανότητος γιά αύτοεξυπηρέτησή του καί κατά συνέπεια τή μερική ή
άπόλυτη έξάρτησή του άπό τό στενότερο ή εύρύτερο οικογενειακό του περιβάλλον καί τήν κοινωνία. Λόγω τής έντονης κοινωνικής πίεσης, πού αύτός ό συνεχώς αύξανόμενος πληθυσμός των ηλικιωμένων άτόμων άσκεΐ, έχει χαρακτηρισθεΐ ώς ένα «Ασημένιο τσουνάμι» άπό τά «ψαρά-άσημένια» μαλλιά τους. Ή λύση τού προβλήματος προφανώς δέν είναι εύκολη. Όμως ή χρησιμοθηρική καί ώφελιμιστική δυτική κοινωνία είναι πάντα έτοιμη γιά εύκολες, βολικές, κοινωνικά καί οικονομικά άνώδυνες λύσεις. Έτσι πρόσφατα, ό Άγγλος διηγηματογράφος Martin Amis, σέ συνέντευξη πού παραχώρησε καί δημοσιεύθηκε στή Βρετανική έφημερίδα Sunday Times τής 25ης Ίανουαρίου 2010 μέ τήν εύκαιρία τής κυκλοφορίας ενός νέου του βιβλίου, άνοιξε πόλεμο μέ τήν γκρίζα δύναμη τού ηλικιωμένου βρετανικού πληθυσμού καί πρότεινε τό στήσιμο σέ κάθε γωνιά τού δρόμου, θαλάμων εύθανασίας, όπου ή ζωή τών άτόμων αύτών θά τερματίζεται μέ «ένα martini καί ένα μετάλλιο». Ό Martin Amis στή συνέντευξη αύτή διατύπωσε τήν άποψη ότι ή Μ. Βρετανία στά προσεχή 10-15 χρόνια θά άντιμετωπίσει έναν «έμφύλιο πόλεμο» μεταξύ τών νέων καί τών ηλικιωμένων, γιατί τό «άσημένιο τσουνάμι» τού αύξανόμενου πληθυσμού τών ηλικιωμένων θά άσκεΐ συνεχή πίεση στήν κοινωνία.
Αύτό τό «άσημένιο τσουνάμι» ό Amis τό παρομοίωσε μέ εισβολή τρομερών
μεταναστών πού θά κατακλύσουν τά μαγαζιά, τά έστιατόρια καί τίς καφετέριες τής χώρας. Πρέπει νά άναγνωρίσουμε, είπε, ότι μερικές ζωές οδηγούνται σέ άρνητική πορεία, όταν ό πόνος μειώνει σημαντικά τίς έναπομείνασες χαρές. Ακόμη ύποστήριξε ότι «ή θρησκεία έχει βαθιές ρίζες στό Σύνταγμά μας καί στό μυαλό μας καί αύτό είναι κάτι πού πρέπει νά άποβάλουμε». Πολλοί φίλοι του προσπάθησαν νά τόν δικαιολογήσουν, ύποστηρίζοντας ότι ό Amis έχει γιά όλα τά θέματα ύπερβολικό καί σατυρικό λόγο, καθώς καί ό ίδιος παραδέχθηκε, ότι τά περί θαλάμων εύθανασίας είναι ούτοπιστικά καί δέν πρόκειται νά έφαρμοσθούν στό άμεσο τουλάχιστον μέλλον. Όμως μέ τίς θέσεις τού Martin Amis άσχολήθηκαν, έπί σειρά ήμερών, όλες οι βρετανικές έφημερίδες άλλά καί τό διαδίκτυο, όπου πάνω άπό 4.000 ίστότοποι σχολίασαν θετικά ή άρνητικά τίς θέσεις τού Amis.Μάλιστα μέ άφορμή τήν άναφορά τού Amis στό «άσημένιο τσουνάμι», τό περιοδικό
The Economist στό τεύχος τής 4ης Φεβρουάριου 2010 φιλοξένησε άρθρο τού Schumpeter μέ τίτλο: «The Silver Tsounami» - τό «άσημένιο τσουνάμι». Στό άρθρο αύτό άναλύεται τό πρόβλημα τού γηράσκοντος έργατικού δυναμικού καί γίνεται ή διαπίστωση ότι οί μεγάλες έπιχει- ρήσεις τών πλουσίων κρατών μόλις τώρα άρχίζουν νά συνειδητοποιούν ότι βρίσκονται άντιμέτωπες μέ τό πρόβλημα τής διαχείρισης ενός ταχέως γηράσκοντος δυναμικού καί γιά τό όποιο πρόβλημα οί περισσότερες άπό αύτές είναι έντελώς άνέτοιμες. Σχεδόν ταυτόχρονα μέ τίς δηλώσεις τού Martin Amis ένας άλλος συγγραφέας, ό sir Terry Pratchett, μέ άρχόμενο Alzheimer κατά δική του δήλωση, σέ διάλεξη πού έδωσε στό BBC ύπεραμύνθηκε τού δικαιώματος τών άσθενών μέ άνίατες άσθένειες καί τών ήλικιωμένων μέ νοητική έκπτωση νά έπιλέγουν τό πώς καί
τό πότε θά πεθάνουν. Ό Pratchett πρότεινε μάλιστα τή δημιουργία μιάς Δικαστικής Αρχής, τά μέλη τής όποιας θά δρούν γιά τό καλό τής κοινωνίας καί γιά τό καλό τών αίτούντων εύθανασία. Ή έπιτροπή αύτή θά βεβαιώνει ότι οί αίτούντες εύθανασία έχουν πνευματική διαύγεια, είναι καλά ένημερωμένοι καί δέν βρίσκονται ύπό τήν έπήρεια τρίτων. Τά μέλη τής έπιτροπής, ένας δικηγόρος μέ έμπειρία στήν άντιμετώπιση οικογενειακών ζητημάτων καί ένας ιατρός μέ έμπειρία στίς χρόνιες άσθένειες, πρέπει νά έχουν ήλικία άνω τών 45 έτών, ώστε νά έχουν άποκτήσει τό σπάνιο δώρο τής σοφίας, άφού ή σοφία καί ή συμπάθεια σέ αύτή τή Δικαστική Αρχή πρέπει νά στέκονται πλάι-πλάι μέ τόν νόμο. Ακόμη ένας άλλος συγγραφέας, ό Christopher Buck- ley στό διήγημά του “Boomsday” άναφέρεται στόν έπικείμενο πόλεμο τών γενεών καί υιοθετεί τά οφέλη τής μαζικής εύθανασίας, προτείνοντας σέ άντίθεση μέ τόν Martin Amis, πιό έκλεπτυσμένα κίνητρα, όπως φορολογικές έκπτώσεις. Στις Δυτικές κοινωνίες οί ομάδες πού αγωνίζονται γιά τή νομιμοποίηση τής
εύθανασίας, έχουν συνεχή παρουσία καί δράση, καί οί στόχοι τους προωθούνται μέ άργά, άλλά σταθερά βήματα. Απλώς όταν ύπάρχουν δηλώσεις έπωνΰμων, όπως αύτές τού Martin Amis ή όταν κάποιος έπώνυμος σταματήσει τή ζωή του μέ εύθανασία, όπως είναι ή περίπτωση τού διάσημου βρετανοϋ μαέστρου Έντουαρτ Ντάουνς, πού συνέβη τόν Ιούλιο τού 2009 μέ τή βοήθεια τής έλβετικής οργάνωσης Dig- nitas στήν Ζυρίχη, τό όλο ζήτημα τής εύθανασίας φωτίζεται καί προβάλλεται έντονότερα. Τούς τελευταίους
μήνες, πλήν τής πολιτείας Oregon, άλλες δύο πολιτείες τών ΗΠΑ, ή Washington καί ή Montana νομιμοποίησαν τήν ίατρικώς ύποβοηθούμενη αύτοκτονία. Μάλιστα έπειδή ό όρος αύτοκτονία άκούγεται κάπως άποκρουστικά, οί δύο πολιτείες φρόντισαν στις νομοθεσίες τους νά τόν άντικαταστήσουν μέ τόν πιό συμπαθή καί ούδέτερο όρο τής ιατρικής βοήθειας στόν θάνατο. Όμως όποιος καί αν είναι ό όρος, ή πραγματικότητα είναι ή ϊδια. Ή βοήθεια στό θάνατο είναι στήν ούσία μία πράξη αύτοκτονίας μέ ούσίες
πού δυστυχώς συνταγογραφοϋνται άπό ιατρό, πού άσφαλώς φέρει καί τήν ήθική εύθύνη. Σέ παλαιότερες έποχές, τά ήλικιωμένα άτομα άντιμετωπίζονταν μέ σεβασμό καί άγάπη. Ή συσσωρευμένη άπό τή ζωή έμπειρία δημιουργούσε μία σοφία άξιοσέβαστη. Σήμερα ή κοινωνία θεωρεί τούς ήλικιωμένους ώς άχρηστους καταναλωτές τροφής καί πόρων, ώς ένα «τσουνάμι», πού δημιουργεί κοινωνικά προβλήματα! Πρίν μερικά χρόνια κάποιοι έπώνυμοι βιοηθικοί μέ πολύ κυνικό τρόπο διατύπωσαν τήν άποψη ότι γιά τά ήλικιωμένα άτομα μέ χρόνια νοσήματα ή νοητική έκπτωση, ή εύθανασία πρέπει νά είναι όχι μόνο δυνατότητα, άλλά καί ύποχρέωση, γιατί τά άτομα αύτά άποτελούν βάρος γιά τά ίδια, τήν οίκογένειά τους καί τήν κοινωνία!
Ή άποχριστιανοποίηση τών δυτικών κοινωνιών, ή άπομάκρυνσή τους άπό τόν Θεό καί τίς ήθικές άξιες καί ή προσήλωσή τους στό «κατά κόσμον» χρήσιμο καί ώφέλιμο, τίς έχει οδηγήσει στή βίωση ένός πολιτισμού θανάτου, πού συνεχώς γίνεται σκοτεινότερος καί τρομακτικότερος.
Η Δράοη μας Τεύχος 479, ΜΑΙΟΣ 2010